Buskleren aan en dan kunnen we gaan

Bléré, op de camping naast de oppikplek van de Cycletour fietsbus. Vannacht om 1 uur kunnen fiets en ik mee.    
Annemieke gaat eerder weg, zij gaat met de trein naar Nevers, daarvandaan gaat ze met de taxi naar haar ‘logeer’plek in de Morvan.

Ik zit nu aan ‘mijn’ picknicktafel onder ‘mijn’ boomhut.  
Vanmorgen zijn Annemieke en ik na een slechte nacht in onze boomhut het dorp ingelopen, hebben we croissants, een baguette en een kaasje gekocht en bij de plaatselijke Italiaan koffie gedronken en onze broodjes opgegeten. Ook deze koffietent, Italiaan of niet, denkt dat ik met ‘café crême avec beaucoup de lait’ bedoel dat ze er maar veel (en dan toch nog niet eens genoeg) koude melk in moeten plempen. Wat zal de koffie mij morgen heerlijk smaken!!!     
Morgen al. Onvoorstelbaar! 
Ik ben vanmiddag met Annemieke meegefietst naar het station hier. Haar trein zou om 5 over half 2 vanuit station Bléré vertrekken en ik zou haar uitzwaaien. Maar wat bleek, de trein vertrok niet om 5 over half 2 maar om 5 over half 3 en zo waren we anderhalf uur te vroeg op het station, Annemieke had zich een uur vergist. Nu zwaaide ze mij dus uit en wachtte ze op perron 2 alleen op de trein en ben ik naar mijn hutje teruggereden. Ik ben de spullen gaan uitzoeken: wat gaat straks mee boven in de bus en wat gaat beneden bij de bagage.      

Ondertussen bedenk ik: Wat was dit toch een heerlijke heerlijke vakantie, wat een heerlijke trip!!! Veel gezelligheid. Nieuwe mensen ontmoet en met hen nieuwe liedjes gezongen. Laatste dagen met Annemieke. Wat landschap betreft absoluut niet indrukwekkend, maar het was dan wel weer heel gezellig. 

Toch ben ik nu best moe. ik realiseer me dat het vandaag de eerste dag is sinds ik vertrok bij Joanne, Rob en Toon waarop ik niet fiets. En 8 dagen achter elkaar fietsen, opletten op het verkeer, opletten op de navigatie, elke keer weer een nieuwe plek, dat kost toch ook allemaal energie.     

Mmm 🤔 ja, dat is waar.

Ik realiseer me wel dat ik het kamperen in mijn tentje echt niet gemist heb. Ach ja, hoe erg is dat?!

Ik zag hier in de kantine een foto hangen van de overvolle camping van een jaar of 60 geleden, denk ik. Hutjemutje. Caravans, tenten, vouwwagens, het andere kamperen, zoals het vroeger was. Alles boven op elkaar. Nu staan hier boomhutten, trekkershutjes, clampingtenten, vele campers in verschillende maten en ook nog wel wat tenten. Ook weer veel veranderd.

Het is etenstijd. Alles staat klaar en ik kijk nu uit op nieuwe buren. In een Volkswagenbus, een California, waarbij een man van in de 70 met gekleurd haar en een zonnebril op aan de campingtafel op een campingstoel op zijn akoestische gitaar aan het pingelen is. Soms stopt hij, kijkt even bedenkelijk en schrijft dan wat op. Vervolgens neemt hij een slok van zijn biertje, hij pakt zijn gitaar weer op en speelt verder. Misschien nu in een andere toonsoort. Dat kan best.    
Ook zegt hij soms iets tegen de vrouw, denk ‘zijn’ vrouw, die binnen in het busje zit.

Het zijn wat laatste vakantiewaarnemingen. Morgen om deze tijd ben ik thuis. Raar idee. Dan zal ik geen bietensalade met groene sla en feta uit de plastic bak waar ik de sla in kocht eten met mijn spork (=spoon/fork) en water uit mijn bidon drinken. 
 

Laatste dilemma: ik heb verse sla en feta over. Ga ik dat dan zomaar in de prullenbak gooien? Nee, dat hoop ik niet. Dus kijk ik om me heen. Wie zouden dit willen? Als de eersten aan wie ik het aanbied het niet willen ga ik niet naar de volgende en dan de volgende enz. Ik ga er niet mee leuren over deze rustige camping. Dat wordt dus een kwestie van inschatten….    
 

Goed gekozen. De gitaarspelende man en zijn vrouw lijken te gaan eten. Gitaar gaat in de hoes en wordt in de auto gebracht. Ik loop naar ze toe en vertel dat ik vannacht wegga en eten (sla en feta) over heb en het niet weg wil gooien. Gitaarspelende man houdt niet van feta zegt zijn vrouw, maar zij zelf wel!!! Graag zelfs!    
En toen ik het ging brengen pakte de vrouw een doosje uit de auto met overheerlijke verse vijgen en tomaten. Alles uit eigen tuin. En daar mocht ik dan weer wat van.     
Dat is leuk!!     
En lekker.

Ik ga er een punt achter zetten. Het wordt wat kouder en ik ga mijn buskleren aandoen. 
 

Dank jullie weer voor het meelezen en meeleven!!