Twee eigengereide kapiteins

Vanmorgen, de fietsen waren weer opgeladen, zaten we tegenover elkaar op een terrasje voor ons ontbijt. We keken elkaar aan. En toen kwam het eruit: we gingen niet meer samen verder. Ik gaf de voorzet en Betty zei het: ‘ik vind alleen fietsen fijner’   
Toch schrok ik wel. Terwijl ik heel goed wist dat ze gelijk had.      
We zijn allebei erg eigengereid, we gaan bij voorkeur onze eigen gang, ook fietsend. We zijn allebei een kapitein. Tuurlijk roept dat irritatie op. Want we zijn ook heel verschillend. Vaak wil de een eigenlijk dit en de ander dat en dan doet die ene dat en dat is dan toch minder leuk.
Het is duidelijk: we kunnen beter allebei onze eigen gang gaan.

Ik zit nu in een prachtig, ruim, appartement in een bijna dood dorp. Ik kon gelukkig nog net, dankzij het feit dat ik een piezeltje Spaans spreek, een winkeltje in een heel klein straatje vinden om een klein beetje eten te kopen. Want alles wat ooit restaurant-achtig was is dicht en staat te huur of te koop.

En dan komt ook nog het volgende: mijn broer appte mij een paar dagen geleden: ‘waar ben jij? Wij zijn op weg naar Evert, bij Granada’….Hij leest mijn blog niet. Wist wel dat ik ‘ergens’ in Spanje was. Dus zo waren we tegelijk in Granada. Wat een toeval!!    
Evert appte me zaterdag of ik kwam, Lammert en Renée zouden die middag aankomen. Betty lag ziek in bed en vond het wel lekker rustig als ik weg zou zijn (we bivakkeerden in 1 kamer, samen)

Ik ging met de bus naar Evert. Een half uur. Granada is ruim 600 meter hoog, Evert woont ruim 1000 meter hoog.      
En het was natuurlijk grappig om mijn broer en zijn vrouw onverwachts in Spanje te zien. Het was hartstikke gezellig.
‘s Avonds brachten ze me terug naar Granada. Betty lag als een zielig vogeltje in bed en had de hele dag in bed gelegen, was er niet uit geweest.

Lammert en Renée zouden een dag of vier blijven bij Evert. En toen ik vandaag zo door de bergen klom, relaxt met twee accu’s, bedacht ik dat ik geen zin had hier op een camping te gaan staan. Vond de campings niet fijn en ook best wel duur.      
Aha!!!! 1 + 1 = 2. Nietwaar?       
En wat ik bedacht gaat gebeuren: Lammert neemt mijn tent, luchtbed en 2 slaapzakken mee naar Nederland!!! En niet eens op hun tocht terug: hij komt morgenochtend hier om het op te halen!!!!

Wat een raar fietsjaar is dit!! Al die ontwikkelingen!     
Avontuur na avontuur.     
Ik voel me hartstikke okay! Ik weet zeker dat we de juiste beslissing genomen hebben. Op deze manier kunnen we vriendinnen blijven.

Veel liefs!