Die héle zware dag
15 augustus 2021 - Monflanquin, Frankrijk
Zondag Monflanquin 75 km
Mijn ontbijt werd geserveerd onder de grote vijgenboom. Het was heerlijk fris, 20 graden.
En zoals gepland: om 8 uur fietste ik weg. Het was echt een mooie weg en wat vooral de feestvreugde verhoogde was de bewolking, waardoor het een hele tijd 20 graden bleef. Zo kabbelend over de D17 zag ik in de verte wat oranje poppetjes. En een hond. En toen ik dichterbij kwam zag ik dat die poppetjes mannen met geweren waren. Het voorste poppetje had een geweer én een hond. Hij was vast HoofdPop. Gelukkig zagen ze me goed, want ik droeg m’n bloes, waarin ik best op een hert lijk, denk ik.
De mannen droegen allen oranje hesjes. In Amerika leerde ik waarom oranje dragen handig is: herten zien die kleur niet en mensen des te beter. Vandaar dat de jachtongelukken, waarin iemand per ongeluk doodgeschoten wordt, maar die wel oranje droeg en toevallig ook nog midden in een vete verwikkeld was tot denken zetten……
En ik droeg geen oranje. Maar ik ben ook niet verwikkeld in een vete, dus voor mij liep dit goed af.
We zeiden elkaar gedag, tja….soms kun je mensen beter niet tegen je in het harnas jagen en vriendelijk doen.
Mijn eerste deel van deze zware dag was de weg naar Bergerac.
Toen ik vroeger naar mijn lagere school moest lopen: de Ewout van Soeterwoudenschool, school met den Bijbel, was dat best ver lopen. En wat deed ik dus, elke dag, ik hakte de route in stukjes. Ik denk niet dat dat altijd dezelfde stukjes waren.
Ik dacht dan ‘tot daar’ en als ik daar was dacht ik weer ‘tot daar’ en zo werd de weg veel overzichterlijker.
En dat deed ik vandaag ook. De eerste ‘daar’ was Bergerac, 25 km verder. Ik fietste Bergerac binnen om half 10. Wat een leuke plaats!! Ben ergens thee gaan drinken. De volgende ‘daar’ was Issigeac. Wist ik veel dat daar zeker 1000 mensen op af kwamen omdat er een ‘marktje’ was? Opstoppingen, talloze toeristen. Ik zag de markt en de drommen bemaskerde mensen. Daar kan ik dus echt niet tegen, die hordes mensen, dan maar ergens buiten het stadje picknicken.
Dat werd ergens langs de weg bij een elektriciteitskastje. Daar mijn baguette van gisteren met mijn uitgelopen vette emmenthaler van gisteren opgegeten. Ik miste mijn stoeltje wel, dat is ook meegegaan met Annemieke. Want ik zag vele geschikte plekjes langs een heg in een weiland. En ik moet ergens óp zitten. Hoe deed ik dat dan eerst als ik leuk nonchalant op een doek in het weiland had gezeten/gelegen? Hoe kwam ik dan omhoog? Heb me voorgenomen dat af te gaan kijken van mensen, die geen flauw benul hebben van krakkemikkigen zoals ik (en dat eigenlijk ook pas sinds een jaar….)
Ik heb in Villeréal bij een zeer poezelig theehuisje 2 spannende sapjes gedronken. Dit theehuisje, waar je de snoezigste kopjes en kleedjes en dingetjes kon kopen, werd gerund door Vader en Moeder en 3 dochters. De jongste schat ik 12, de oudste 16. Die dochters hadden alledrie lieve jurkjes aan. De jongste vond ik zo geweldig! Toen ik mijn rabarber-lavendel sap nog niet helemaal op had kwam ze naar me toe en vroeg: “do you want something else?” en ik kon het niet laten om dan nog maar een aardbeiensap te bestellen. Toen ik weg wilde gaan betaalde ik bij de moeder in het poezelige huisje en zei haar “au revoir”
Terwijl ik de spullen weer op mijn fiets plaatste kwam het jonge meisje naar buiten gesneld en ze riep: “bye bye!!” en toen zwaaiden we naar elkaar en vervolgde ik mijn trip.
Ik vind dat ik mijn tripjes redelijk voorbereid. Maar dit keer had ik over het hoofd gezien dat Monflanquin zo hoog op een berg gebouwd is. Natuurlijk heel slim, want wij zien de vijand nu van verre aankomen. Maar voor je boven bent….mijn hemel, is me dat een kuitenbijter!!! Die berg maar bijten en ik maar klimmen!!!
Maar weet je: ik heb het gedaan!! Ook deze dag heb ik het gewoon gedaan!
Ik ben aangekomen bij Elizabeth, een engelse vrouw!!!!! Jippie!!! Kan gewoon praten!!!
Nog even melden dat Monflanquin een gruwelijk toeristische plaats is en ter ere van Maria (denk ik) zijn hier vanavond Medieval spelen. Dát trekt mensen!!
Totaal 1344 km

uitkijken met dat soort mannen. Weet je zeker dat het geen gele hesjes waren? :-)
Ja herkenbaar zo'n stadje waar ze de middeleeuwen naspelen. Dat hadden wij in Xanten maar daar werd het meteen Wagnereske met alle associaties vandien..... Wel aardige mensen trouwens.