Matras of geen matras, dat is de vraag

Als ik ergens aangekomen ben en het is niet nodig om te fietsen dan ga ik bij voorkeur lopen. Ik vind lopen heerlijk (oké oké, niet meer als het 42°C is en er geen schaduw is), dat doe ik in Amsterdam ook heel veel. Overgehouden uit de coronatijd.    
Nu liep ik langs het water en nam ik ergens eerst een kop koffie (grand café au lait). Spannend om te ontdekken of ik het een lekkere kop koffie vind, meestal niet. Dit keer ook niet.  
En ondertussen denken aan het matje. Als ik een nieuw matje koop dan wil ik toch wel weer zo’n lekker comfortabel matras. Maar ten eerste zie ik me dat hier niet kopen en ten tweede kost de mat over de 300 euro. En iets in mij zegt dat dit wel eens de laatste tentvakantie voor mij kan zijn.     
Zo liep ik te denken eerst door het park langs het water. Daarna door de straatjes van Dijon. Bij de niet zo lekkere koffie en bij het kunstwerk van de drie kinderen die naar de kikkers keken. Ik ging op een bankje zitten, keek om me heen, filosofeerde over van alles, maar vooral dacht ik aan het kamperen. Vind ik het nog wel leuk? En dit alles was terug te brengen tot het klauteren in en uit de tent. Gek hoor, er nooit bij nagedacht als ik voorheen nog even wat uit de tent moest pakken dat dat op een gegeven moment niet meer zo vanzelfsprekend zou zijn. Dus de vraag of ik een nieuw matje zou kopen kon ik terugbrengen tot de vraag of ik nog wilde kamperen in een tentje.      
Inmiddels liep ik over een plein en was ik bij een winkelstraat aangekomen en de herinnering kwam boven: jaren geleden was ik een dag of vier in Dijon, elke dag hopende op beter weer. Dat kwam niet. Ik heb toen alleen maar regen gehad in Dijon. En via deze winkelstraat was ik van mijn buurt een keer naar het station gelopen. Ik liep nu de weg terug. Leuk is dat. ‘O ja, die draaimolen, daar heb ik een keer onder grote parasols naar zitten kijken’ Langs vele fancy restaurants kwam ik op mijn favoriete plein. In dat hoekje, met die houten tafeltjes, geverfd in verschillende kleuren was mijn favoriete restaurannetje/barretje. Zo sympathiek was het daar, kleinschalig en ze draaiden altijd heerlijke muziek. Maar de koffie vond ik nu niet lekker en de keuken was ook nog niet open.    
Nadat ik ergens anders wat gegeten had en besloten had dat ik toch op zoek zou gaan naar een redelijk matrasje liep ik via dat ietwat achenebbisj hotel waar ik toen verbleef naar een soort van outdoor winkel. Dat was een flink stuk lopen. Zo veel mogelijk van schaduwplek naar schaduwplek, want het was warm.    
Via de app werd ik begeleid door Astrid. Opzoeken op het internet was nl hier een redelijk probleem. Vaak geen verbinding of een hele slechte verbinding via 3G, ja hier bestaat dat nog.    
Een bergbeklim outdoor winkel, die pas over 2 uur open zou gaan. En door de ramen glurend zag ik héél veel attributen voor de serieuze bergbeklimmer, maar niet voor de slapende bergbeklimmer.     
Ik ging maar weer terug.    
Ik ga jullie niet mijn ruim 19.000 stappen lang vermoeien met de zoektocht van deze dag. Uiteindelijk kwam ik weer op de camping. Zonder matje, maar wel met de optie naar de Decathlon, net buiten Dijon, te gaan. Dat zou ik dan fietsend doen.
En ook dát heb ik niet gedaan. Besloot het nog even te proberen met mijn ouwe trouwe mat. Ik zou de mat omdraaien, dat blaast wat makkelijker omdat het ventiel dan boven ligt. En ‘s nachts een keertje blazen, nou dat doe ik toch gewoon? Want een nieuwe gedachte had zich in mijn hoofd genesteld, een aantal van mijn lezers herinnert het zich misschien nog, die andere optie, die optie waarbij ik niet mijn hele kampeerpret aan de wilgen hoef te hangen, de optie van de fietscaravan!!!! Juist, de fietscaravan!!     
Die gaat nu eindelijk een kans krijgen. Eerst een keertje huren, of misschien wel altijd eentje huren. Ik kon weer plannen maken!!!   Ik ben er klaar voor! Ik ga het uitproberen!!!  
 

De fietscaravan.

Want ze bestaan, zoek maar op. Het liefst een met tentdoek, zo’n soort AlpenKreuzer. Zie je me glimlachen? Zie je m’n ogen weer twinkelen?! Klinkt dit niet als een fantastisch vervolg? De vrouw die niet meer het tentje in wil of kan, de vrouw met de fietscaravan!!!