The day after de Fallas

Gisterenavond vroeg belde Jeff. Hij is een vriend uit Amsterdam. Hij vroeg of ik naar de Fallas ging. O jee, waarom vraagt hij dat? Is er een bommelding? Moet ik alweer binnenblijven?    
Maar niets was minder waar: Jeff ging ook naar de Fallas. Hij stond met zijn pas gekochte campertje op een camping vlakbij Valencia!!! Dat was zó leuk!!!! We spraken af dat hij naar mijn adres zou komen (hij kwam op de fiets) Volgens Google Map 45 min fietsen.    
En zo vierden we samen deze laatste avond van de Fallas.   
We kregen een voorproefje met het fallasje aan de overkant, want er zou om 8 uur begonnen worden met de kleine fallassen.
En zo zagen we het ritueel. Wat wij zagen: een touw met vuurwerk werd bevestigd van een hekje naar de fallas (ongeveer 3 meter)   Iemand stak siervuurwerk af. Dat bewonderden we met het groepje dat dit allemaal mee ging maken.    
Een stoere meneer overgoot de handmade fallas met bezine. Kinderen stonden veilig aan de kant en iemand liep langs hen om hun sterretjes aan te steken. Het touw met het vuurwerk werd aan het eind aangestoken en dus het vuur naderde de met benzine overgoten kameel of hert en ja hoor: in vuur en vlam. We klapten. Dat doe je dan, maar ik vond het ook wel zielig.     
Zoals ik zei: dit was een voorproefje, nu zouden we het echte mee gaan maken. We gingen richting Jerusalem, de China Town van Valencia. Ten eerste even over China Town. Het was dat Manela het zo genoemd had! Ik heb 2 Chinese winkeltjes naast elkaar gezien en een Chinees meisje liep ons daar tegemoet: China Town.    
En ik zeg ‘liep’ want er was gewoon te lopen. Het was druk, zeker, maar wat lullig gezegd: het háálde het niet bij Koningsdag Amsterdam. Want dán kun je niet meer lopen, alleen een heel klein beetje schuifelen.     
Er stond dus een kunstwerk van zo’n 25 meter hoog. Ninots (poppen) groot en klein. Toen wij dit kunstwerk van de zijkant naderden konden we redelijk dichtbij komen. En toen was het wachten op wat komen ging. We stonden dus in een straat met huizen met balkonnetjes, 4 á 5 verdiepingen. En zo in de gezellige mensenmassa kwam de volgende traditie: vanaf de balkonnetjes werd van alles en nog wat het publiek ingegooid. Voornamelijk snoep. Maar ook rollen wc-papier, die op deze manier afrolden. Er werd geklapt en gejuicht en geroepen ‘Aqui! Aqui!’ (Hier! Hier!) Iemand stond met een omgekeerde open paraplu: dan kon hij/zij meer vangen. Ook al een gebruik.    
Best lang gestaan, daar. Zéker een uur voordat de straatverlichting uitging. Gejuich, dus. 10 minuten, 15 minuten later ging er echt heel veel siervuurwerk met natuurlijk heel veel geknetter de lucht in. Mooi, bewonderingswaardig en ik wilde maar even niet denken aan de lucht verontreiniging. Maar goed ook, want dat werd nog véél erger!!! Na het genieten van dit vuurwerk zagen we de waterkolommen: er werd flink gespoten door de brandweerlieden, de gebouwen rondom werden goed natgehouden. En toen zagen we de eerste vlammen. Waanzinnig!!! Wát een spektakel!!! De lucht werd pik- en pikzwart. Wat wil je: hout, verf, papier-maché, 1 jaar arbeid ging de lucht in. Wij dachten dat dit alles nog wel weer lang zou duren voordat het werk was opgegaan in het vuur. Maar het duurde eigenlijk helemaal niet zo lang. Hele gemengde gevoelens: midden in een waanzinnige traditie gezeten, maar in deze tijd een absurde traditie.    
Het ontstaan van dit was zo’n 350 jaar geleden: ambachtslieden ruimden hun werkplaatsen op. Alles de straat op en verbranden. Een nieuw ambachtelijk jaar kon beginnen.   
En nu hebben we dit. Een totaal van 800 fallas, de een nog mooier dan de ander. De falla die wie zagen verbrand worden heeft €250.000 gekost!! Deze alleen al. En ondertussen kampen er dorpen rondom met geldgebrek om weer op te kunnen bouwen na de DANA (de overstromingen) van afgelopen herfst.     
Misschien in de ogen van velen wat al te nuchter gedacht, maar kan het niet wat minder? Aangepast aan deze tijd?     
Helaas heb ik daar niets over te zeggen. En als ik dat wel had zou ik veel flink gehaat gaan worden. Dus laat maar zo….

Maar hoe dan ook: dit heb ik meegemaakt, ik heb er van genoten. Het was heel heel bijzonder!!!  
En ook zo leuk dat Jeff erbij was!

En nu naar school. De realiteit…..nou ja, soort van!